Flow: met de stroom mee



'Maar ik ben een controlfreak. Freak uit in de rol van passagier. Dat mee met de stroom gaan, is prachtig, maar het blijft een lastig iets..’

..hoor ik Typhoon zingen, terwijl ik wacht bij de gate. Vandaag vertrek ik naar Tanzania. Om de Kilimanjaro te beklimmen, op Safari te gaan en te chillen op Zanzibar. Ik weet nu nog niet dat dit de mooiste reis zal zijn die ik ooit heb gemaakt.


Typhoon heeft gelijk. Er is niks lastiger dan meegaan met de stroom van het leven. Soms gaat het me allemaal te snel en kan ik het tempo niet bijhouden. Soms ben ik ongeduldig en wil ik de boel forceren. Maar het leven laat zich niet leiden, het kan alleen geleid worden.   

 

Al tijdens de eerste dagen van mijn reis, besef ik me weer hoe het leven bedoeld is. Er is een tijd en plek voor alles op het goede moment. Niet eerder en niet later. Op de landbouwgronden van Afrika wordt het graan met de hand verwerkt. Er komt geen reusachtige machine aan te pas die de grond uitput. De mens stemt zijn ritme af op het ritme van de natuur. De grond en de zon doen hun werk. Zaaien, bemesten en oogsten: het is een natuurlijk proces en alles gebeurt precies op het juiste moment.


Haastige spoed

De drukte en haast in Nederland ben ik al snel vergeten. Op de vraag van mijn gids hoe het met me gaat, antwoord ik; ‘I’m good’ in plaats van ‘druk, druk, druk’. We zijn er klaar voor om de hoogste berg van Afrika te beklimmen. We hebben zes dagen om de top te halen. Het woord 'afzien' heeft een nieuwe betekenis gekregen, maar het is het meer dan waard en de top haal ik. Omdat ik niet sneller ga dan mijn lichaam toelaat, maar snel genoeg om mijn eigen grenzen te verleggen.


Stil staan

Dat mee met de stroom gaan, is prachtig en voor nu niet zo lastig. Maar hoe houd ik dit gevoel vast? Hoe kan ik meegaan met het ritme van het leven? En de balans tussen zelf in actie komen en de boel even laten ervaren? Het antwoord vond ik toen ik daar bovenop de berg stond en is simpel: door af en toe even stil te staan. Of je nou een deadline hebt of op de top van de Kilimanjaro staat.


Alleen als je echt voelt waar je nu bent, kun je verder. Blijf om je heen kijken. Zodat je alle wonderen kunt zien, die in je leven voorbij komen. Wacht niet af en doe die stap op het moment dat je de wind in je rug voelt. En heb vertrouwen dat de lente weer komt. Vaak komt die leuke vent op je pad, op het moment dat je je best ging vermaken in je eentje. Je was diepbedroefd door je ontslag, maar nu komt er een nog leukere baan voorbij. En soms moet alles even goed misgaan, voordat er ruimte is voor iets nieuws.


En terwijl ik dit schrijf komt een nummer van Typhoon langs en weet ik dat ook dit moment precies is zoals het zijn moet. En geloof ik weer in die flow die leven wordt genoemd.

25 keer bekeken
Contact

Fiona Chandler

Berkenlaan 1

3723XM Bilthoven

fiona@bestcasescenario.info

+31636312094

Social

Best case scenario 2019

  • White Facebook Icon
  • White Instagram Icon